Ze werken op dezelfde locatie. Ze hebben dezelfde functie. Ze doen hetzelfde werk, maar ieder brengt haar eigen tempo, energie en manier van werken mee.
Wat ze delen? Dat dagen soms anders lopen dan gepland. En het gevoel van voldoening: als het weer klopt voor een bewoner.
Collega’s Maaike Jansen en Miranda Bastiaansen werken beiden als verpleegkundige bij woonzorgcentrum deBreedonk in Breda. Ze vertellen je over hun werk.
Maaike werkt al jaren op deBreedonk. Ze begon als helpende en groeide door naar verpleegkundige.
“Het kan echt druk zijn. Bellen gaan, mensen hebben vragen, alles loopt door elkaar. Juist dan ga ik goed.”
Ze lacht. “Collega’s zien mij dan overal. Even hier, even daar. Waar loopt het vast? Wat heeft nu aandacht nodig?” Voor Maaike zit het verschil in wat je ziet en wat je ermee doet. “Je denkt voortdurend: wat speelt hier? Moet ik actie ondernemen of niet? Dat afwegen hoort bij je werk.”
Miranda werkte in de wijk en maakte de overstap naar intramuraal. ‘In de wijk stap je bij iemand thuis naar binnen. Je bent daar echt even met iemand, kijkt wat er nodig is en gaat daarna weer door naar de volgende cliënt. Hier loopt dat veel meer door elkaar heen.”
Dat is ook precies de reden dat ze hier wilde werken. “Je weet hoe je begint, maar niet hoe je dag loopt. Je moet meebewegen en blijven kijken: wat vraagt dit moment?”
Tekst gaat verder onder de foto’s
“Ik start met de overdracht en daarna ben ik de hele dag aan het schakelen. Ik kijk wat er speelt en wat aandacht vraagt. Bijvoorbeeld wanneer een bewoner anders reageert dan normaal, wil je uitzoeken waar dat vandaan komt. Of als iets in het dossier niet klopt of als medicatie verandert wil je daar even goed naar kijken. Ondertussen blijven er vragen bijkomen. Een collega die met je wil sparren of een familie die jouw inschatting vraagt.”
Wat hen bindt, is het verpleegkundig kijken. Niet alleen doen, maar vooral: zien, analyseren en beslissen.
“Het zit vaak in kleine dingen”, zegt Maaike. “Je ziet dat iemand onrustig is of zich anders gedraagt dan normaal. Dan ga je kijken wat er speelt. Is iemand niet lekker, is er iets veranderd in medicatie, of ligt het juist aan de omgeving of het dagritme? Je wilt eerst begrijpen waar het vandaan komt, voordat je bepaalt wat nodig is.”
En als je het dan vindt? “Dan zie je iemand weer rustig worden. Dat zijn mooie momenten.”
Geen perfecte planning. Niet alles wat je had willen doen is af. Wel dit: “Dat je samen hebt gewerkt en elkaar hebt geholpen”, zegt Maaike. Miranda glimlacht: “Of als je merkt dat iemand weer tot rust komt. Dat is genoeg.”
Op deBreedonk werken we nauw samen. En dat merk je vanaf dag één.
“In het begin is het vooral wennen”, zegt Maaike. “Je komt binnen en er komt veel op je af. Dan is het belangrijk dat je een aanpakker bent en gewoon begint met wat er moet gebeuren. Daar hoort ook bij dat je niet alles meteen weet.”
“Je moet durven vragen”, vult Miranda aan. “Als je iets niet weet, zeg je dat gewoon. Dan kijk je samen en ga je weer verder. Juist zo leer je het.”
“Je leert met elkaar”, zegt Maaike. “Door te doen, door te vragen en door samen te kijken wat nodig is. Je doet het hier echt met elkaar.”
Als verpleegkundige kijk je wat er speelt, stem je af wat nodig is en pak je dat samen op. “De zorg is complex”, zegt Maaike. “Je ziet hier veel verschillende ziektebeelden. Dat maakt het werk bij deBreedonk afwisselend en uitdagend. En je leert hier veel.”
Miranda voegt toe: “Je moet tegen drukte kunnen en stevig in je schoenen staan. Je krijgt er veel voor terug en staat er niet alleen voor. We doen het écht samen.”
Bij Surplus heb je invloed op het leven van mensen en werk je samen met collega’s aan goede ondersteuning en zorg dichtbij. Je werkt niet voor likes, maar voor échte impact. Lees meer verhalen van collega’s en ontdek de vacatures bij Surplus.
13-05-2026
Laat uw gegevens achter en wij bellen u binnen 1 werkdag terug.
